پیمان پولی دوجانبه یعنی استفاده همزمان از ۲ پول ملی کشورهای مبدا و مقصد در تجارت و تامین مالی بین دو کشور، به گونه­ای که نیازی به ارزهای ثالث نباشد. برای اجرایی شدن این پیمانها نیاز است که بانکهای مرکزی کشور مبدا و مقصد در تجارت، وارد مذاکره با یکدیگر شده و پیمان پولی دوجانبه را امضاء نمایند. ابتدا یک “حساب ویژه” در ایران و یک “حساب ویژه” در ترکیه توسط بانکهای مرکزی نزد یکدیگر افتتاح می شود. عملیات حسابداری برای این “حساب ویژه” بر اساس یورو انجام می شود؛ در این حالت، هیچگونه پولی به واحد یورو وارد “حساب ویژه” نشده و از آن نیز خارج نمی شود. “حساب ویژه” یک حساب دفتری است و هیچ ارتباطی به نظام پرداخت یورو ندارد.

منبع سایت ایتان