اشكالات اساسی در اقتصاد ایران را شاید بتوان در موارد زیر دسته بندی كرد:

1)پایین بودن انگیزه كارآفرینی، فرهنگ كاری ضعیف و عادت به مصرف كالاهای خارجی 

2) عدم شفافیت در اقتصاد

3) عدم مدیریت در اجرای سیاستها و برنامه های اقتصادی كلان

4) نوسانات شدید پول ملی حاصل از تبدیل منابع ارزی دولت (حاصل از صادرات منابع طبیعی مانند نفت) توسط بانك مركزی به ریال و افزایش پایه پولی كه حاصل آن تورم های شدید در دوره های زمانی چند ساله و ركود متعاقب آن است.

5) قاچاق و واردات كالای غیر ضروری 

6) اتكای شركتها و كار آفرینان به استقراض از بانكها و سهم پایین سرمایه گذاری مستقیم افراد در بخش واقعی اقتصاد

7) دولتی بودن اقتصاد و وابستگی به نفت

8) اجرای خصوصی سازی بر مبنای واگذاری شركتهای بزرگ بدون وجود بستر كافی برای موفقیت آن، چرا كه بستر مناسب آن شامل وجود سرمایه گذاران بزرگ كه بتوانند مدیریت شركت را برعهده بگیرند و تمایل به تولید نیز داشته باشندو نیز تجربه پیاده سازی حاكمیت شركتی است كه در حال حاضر وضعیت قابل قبولی ندارد.

9) عدم توجه به شركتهای كوچك و متوسط در زمینه ایجاد بسترهای مناسب و تدوین و اجرای قوانین كارآمد. چرا كه خصوصی سازی از پایه كه همین نوع شركتها هستند شروع می شود و می بایست سازوكار مناسب آن فراهم و موانع برداشته شود و مشوقهای خوبی نیز در قوانین و مقررات برای آن پیش بینی شود. اشتغالزایی این نوع شركتها نیز قابل توجه است.

10) تعریف مدل اجرایی اقتصاد مشابه نظام سرمایه داری و عدم تعلق بازدهی به كار