چرا افزایش نقدینگی فعلاً باعث افزایش تورم نشده است؟

پاسخ كوتاه به این سوال این است كه رسوب منابع در سپرده های بانكی، كاهش شدید بودجه عمرانی دولت، تغییر الگو مصرف و كاهش مصرف خانوار به همراه تداوم تزریق ارز به بازار كه در واردات رسمی و قاچاق صرف می شود باعث كنترل تورم ناشی از افزایش نقدینگی تا زمان حاضر شده است. باید در نظر گرفت كه تورم ناشی از افزایش حجم پول در گردش می تواند با تاخیر خود را نشان دهد همانگونه كه در سال 1388 هم این بحث(عدم بروز تورم علیرغم افزایش نقدینگی) بود اما خود را از  سال 1390 به بعد نشان داد ( برای نمونه سابقه این بحث به این منبع مراجعه نمایید).

در صورتیكه دولت ارزهای حاصل از فروش نفت را نزد بانك مركزی به ریال تبدیل كند نقدینگی افزایش خواهد یافت و جالب تر آنكه بعد از دوره ای همان ارزهایی كه در بانك مركزی انباشته شده در بازار افزایش قیمت می یابد و دولت با ارزشیابی مجدد آن (تسعیر) پول جدید ایجاد نموده و با آن بدهی خود را به بانكها تسویه نموده و سرمایه بانكهای دولتی را افزایش می دهد و نقدینگی را بازهم چند برابر می كند!!!(این مطلب را بخوانید) بنابراین بالاخره روزی خواهد رسید كه نقدینگی به سمت ارز حركت نموده، سفته بازی در آن جریان یافته و تقاضای كاذب برای نگهداری آن ایجاد شود (كه می تواند چندین برابر نیاز واقعی به ارز باشد) و در مقابل بانك مركزی با كمبود ارز مواجه شده و حتماً شاهد تورم بسیار بالا در اقتصاد خواهیم بود. علت این پدیده هم آن است كه سابقاً بانك مركزی با خرید ارز دولت و انتشار پول ، ارزش پول ملی را تضعیف كرده بود (خلاف ماموریت خود كه همان حفظ ارزش پولی ملی است!!) و فقط با مدیریت فروش ارز به بازار و واردات كالا تا دوره ای اثر تورمی آن را به تعویق می اندازد اما درنهایت نقدینگی پس از ایجاد حباب در بازارهای اوراق بهادار، مسكن، كالاها و غیره به خانه اصلی خود یعنی ارز وارد شده و قیمت آن را افزایش می دهد. در شرایطی كه شفافیت در اقتصاد پایین بوده و تولید و مصرف شدیداً به واردات اتكا دارند (مانند اقتصاد ایران) ، اثر تورمی افزایش حجم پول بسیار بحران زا خواهد بود. نگاهی به وضعیت كشور ونزوئلا در شرایط حاضر كه دچار بحرانی ترین شكل این موضوع شده است خالی از لطف نیست!!!